FELİCİTA
İlk günden kısaca bahsettiğim Facebook statü mü aşağıya olduğu gibi kopyalarsam buraları bilmiyormuşsunuz gibi bir daha anlatmamış olurum;
' Buongiorno millet :)) merak edenler için özet..gelir gelmez geç saatlere kadar milanoyu gezdim mi gezdim.. Şunu söyleyebilirim; Arkadaş Duomo ne öyle yaaa... boynum tutuldu etrafını gezeriken .. Defalarca tavaf ediceğim yeri buldum yani ve Duomonun o en sağdaki kapısında yatıcam yeminle.. ne güssel bi kapıydı o yarabbim.. bu arada Nilgün Kanalda Aparativo yaptım ve seni andım:).. Benim ev şahane,odam büyük banyom ayrı,oda balkona açılıyo, avluya bakıyo,bütün balkonlar gibi..ilgilenen arkadaşlara duyrulur komşular bizim komşulara hiç benzemiyo.. ayrıca evim bayaa merkezi bir yerde diyebilirim.. Duomoya da okula da çok yakın. galeriler falan var sokakta biraz cihangir.yok yok hiçbiyerle kıyaslancak gibi değil..ev çok iyi.. ama bir tek çalışma masası yoktu.masasız olmaz.masa al nakliye falan uğraş..kara kara düşünmeme gerek kalmadı bile ilk günden Imge şans dilerken bunu mu kastediyodun ama şans bu ya, yan binada biri 2 tane çalışma masası atmış. birini aldık. hehehe..anlayacağınız turist modundan öğrenci moduna çok hızlı girdim.. bi de hediyelerizi hemen yerleştirdim..onlarla ilgili ayrıca yazıcam..yani ilk fırsatta uzun uzun yazıcam:)).. salutii... ho baciato '
Eveeet uzun uzun yazmaya başlayabilirim.. neresinden başlamalı bilemediğimden, zaman çizgisini takip etmekte güçlük çekeceğimi ise bildiğimden, her zamanki gibi çağrışımlarla yazmaya devam edicem;
Milano'ya vardığımda "Sen mi büyüksün ben mi?" gibi bir sahne yaşanmadı. (Bununla ilgili düşüncelerimi daha sonra yazıcam)
Geldiğimden beri bi'çokşeyi çok hızlı hallettim. Herşey yolunda gitti. Çok hızlı başladı bu yüzden hayat. İlk turistik gezimi geldiğim gün ev arkadaşım yaptırdı. Hemen ertesi gün de (bir hafta gecikmeli) öğrenci oldum zaten. Okul İngilizce ama neredeyse tüm öğrenciler italyanca biliyo, hocaların da çoğu italyanca konuşuyo, bi de staj için İtalyanca öğrenmem gerekiyo..Durum böyle olunca İngilizce öğrenmek için gösterdiğim çabayı İtalyanca için gösterseydim çok daha iyi olurmuş demiyor değilim.
İtalyancamın yetersiz olduğunu söylediğimde de bana derdini anlatıcak kadar öğren yeter deyoolar.. iyi de anlayamadığım şey şu; Abi ben Türkçe ile de derdimi anlatamıyorum ki.. Neyse belki burda biraz olsun başarabilirim.
Çoğunuzun bilidiği üzere İtalya'ya geliş sürecim çok meşakkatli idi. O süreçte çok İnsanın başını ağrıttım.. 'Gidiyorum galiba', 'gidemiyom galiba' diye dolandım uzun bi süre vizem çıkana kadar. vizem geç çıktığı için gidiş de apar topar oldu tabii.. (Bu belirsizlik ortamında umudunu kaybedenler, umudunu hiç kaybetmeyenler, bana hep moral verenler oldu..Hepsini çok güzel hatırlıyom..ve hepisinin yanaklarını sıkıyom:))
Neyse bu İtalya'da Master konusu gündeme gelince Müzenin Arşivini yapmaya başlamıştım. Neredeyse bütün yaz Müzede Arşivi bitirmekle uğraştım. Böylece gözüm arkada gitmeyecektim.. Ne yazdı ama.. Esracım hem kahrımı çekti,hem de çok destek oldu. Cem, Nilay, İrem, Ece de öyle.. Ama ben onlardan değil Müzemizin şahsına münhasır güvenlik görevlisi Erdin beyden bahsedeceğim. Milano'ya gel ve ilk yazında Erdin beyden bahset olacak iş değil:)..
Müze'de çalıştığım günlerde ara sıra kontrol için, bir şeye bakmak için katları gezerdim bu zamanlarda, birini gezdirirken bile yani Müze'de Erdin beyin alanına girdiğim anların çoğunda Erdin bey genellikle bana, gördüğü tüm aksaklıkları söylemekle yetinmeyip yerinde göstermeyi bir Ritüele dönüştürmüştü. Beni tek tek katlara çıkarıp "işte burası Kıymet Hanım"derdi. Ağustos sonları yine böyle katlarda bir kaç düzeltme işi var. Erdin bey yanıma geldi bu kez o bişey demeden ben ona gideceğimi, artık bunları bana söylemesine gerek olmadığını söyledim. (Çünkü Erdin bey bana söylediklerini zaten Cem'e de söylüyordu. Cem'e katları gezdiremiyordu belki de.) Gitmemin yaklaştığı günlerden birinde görevinin bilincinde, kurallara bağlı, tüm hesaplarını veren, aynı zamanda çok iyi bir aile babası Erdin bey tam bir roman karakteri gibi yanımda belirdi ve bana "Felicita" dedi. Şaşırdım biraz, ardından "bu şarkıyı biliyo musunuz Kıymet Hanım? dırırı rııırı dırırırırırı Felicita!" güldük sonra. "biliyorum" dedim. İtalya'ya gideceksiniz ya dinlersiniz.. bi de bişey sorucam Kıymet hanım bu şarkıyı söyleyen adam hala yaşıyo mu?" diye sordu 'bilmiyorum ama öğrenirim' demiştim.
O ana kadar benim için bir şarkı adı olan Felicita'nın anlamını ise geldikten 2 gün sonra bisikletle Milano'yu gezerken sözlüğe bakınca öğrendim; Mutluluk.
Müzeye gittiğinizde Erdin bey'e çok selamlarımı iletin ve söyleyin Al Bano yaşıyor ..
http://www.youtube.com/watch?v=Q0wZQbK938Y

Yorumlar
Yorum Gönder