Brama
Hatırlamaya çalışıyorum bundan önce kimi ne zaman özlemiştim?
pürmüydü?
pür özlem nasıl ola ki?.
Hatırlamıyorum..
Belkim İstanbul'da içinde bulunduğum imkan ve şerait buna pek uygun değildi ondan. ya da hiç bir zaman özlemek için uygun florayı oluşturmamıştı tez canım..
(yine de Şimdi buradan büyük büyük konuşmayayım. sonra biriniz çıkar "ama Kıymet ne çabuk unuttun" deyi verir. Evet çok çabuk unutuyorum , işte büyük bi' mesele bu.. bildiğiniz üzre..
hatırlayınız)
Şimdi buraya, şimdiye gelelim.. burada özlem farklı.. içine orada olsam keşkelerden çok "burada olsanız ya keşke" ler karışmış..
özlediğim çok şey var..Sabahları Gülsüm sesiyle uyanmayı.. "teeeeeeyzeee" uyanmıyınca yanıma gelip,"Kiimet teyzeee! sen neden hemen uyanmıyorsuuun?" demesini.. ardından Akif ile Tahir'in koşarak yatağa atlayıp, konuyu dağıtmalarını. Ardında benim en ufak yegen Defne'nin emekleye emekleye konuya yetişmesini... sonra Bende de olsun istediğim Gülenis'in sarı beyaz çizgili plaj sandalyesinde (ama olduğu yerde, Gülen ile Enis'in balkonunda) oturmayı özledim, Enisin saçlarını kesmişim, Gülen türk kahvesi yapmış, Haydarpaşa az daha görünecek..
Ama Özlemenin Milano hali daha başka;
Özlem bu ya; Hep birlikte aynı balkonda otururken Navigli manzarasına bakıp sivrisineklerden şikayet etmek istiyor. Kamayor'da muhabbetin dibine vurup Collone'lerde (Collone di san lorenzo) içmek istiyor. Atomik'e gidince Peyote'deki gibi bizimkileri de görmek istiyor. Danışmanda ayak üstü oturduğum dostlar Mustafa "Abi"nin çayına Sofa'nın kahvesini tercih etsin istiyor. Barış'ın gizli bahçesinde biz bize,diz dize oturup, çay içip, sohbet ederken Selimiye kışlasının kuleleri yerine Duomo'nun kulelerine bakmak istiyor..
Özlem başka ya, ben orda değil de siz burda olun istiyor..


Yorumlar
Yorum Gönder